Post: #1

Tak sobie siedziałem z mamą w kuchni, i tak nam rozmowa zeszła, że widać , iż się pozytywnie zmieniłem. Tak jakby wydoroślałem, i wtedy zaczęła się właśnie ta dyskusja.

Trudne pytanie, niekiedy ludzie 14 - 16 letni są już tak doświadczeni przez życie, ze śmiało można już o nich mówić jako dorosłych. Dorosłość to w końcu nie owłosienie w niektórych miejscach, nie duże piersi czy inne efekty dorastania wizualne.
Chodzi o podejście człowieka do niektórych spraw, o zachowanie, umiejętność podejmowania decyzji.

Wbrew pozorom to, kiedy wchodzimy w ten próg dorosłości jest bardzo wazny. Np wtedy dopiero mozemy mieć prawo jazdy.
Ja uważam, ze zbyt wiele gnójstwa 18-19 ma już prawo prowadzić samochód. Wyobraźcie sobie sytuacje, jak emzetka wyjeżdża zza zaułka i sie w połowie zatrzymuje. Poco? No wiadomo, bo ktoś akurat przechodzi. Nie jakiś dres sobie na drifcie zakręt brał i omal nie puknął w maleńkie dziecko!

Ogólnie powiem, iz widzę u siebie różnicę, i nie dziwię się, ze japończycy uznają za dorosłego kogoś, kto kończy 20 lat. U nas też tak powinno być. 18 lat to jeszcze zupełnie nie to moim zdaniem.

Post: #2

Dorosłość? Moje przeciwieństwo. Zauważyłem u siebie zmianę jak miałem 5 latek. Przestałem podkradać pączki kolegom z przedszkola.

A tak na poważnie(choć tamto było prawdą). To jest naprawdę bardzo różnie. Niektórzy są dorośli w podstawówce a inni nigdy nie będą(ja). Mój sąsiad jest dwa lata od mnie młodszy(16-2=14) a zadziwia mnie swoim spojrzeniem na świat. Z kolei niektórzy teoretyczni dorośli....wiecie o których mi chodzi, nie ma się co rozpisywać. Jedno wiem na pewno. Dorosłość nie zaczyna się wtedy gdy kończysz oglądać anime jak sądzi moja mama.

Post: #3

Ja mam 20 lat, a jestem w niektórych sprawach ostro niedojrzały. Oglądam anime, piszę fanfiki i bawię się szaleńczo. Mój przyjaciel ma 18, żonę i dziecko. I pracuje.
To chyba jednak nie ma reguły

Post: #4

Komimasa, mylisz dwa pojęcie - dorosłość i pełnoletność. To pierwsze odnosi się do stanu psychicznego, emocjonalnego, intelektualnego, a to drugie to kategoria prawna, czysto formalna.

Komimasa napisał(a):18 lat to jeszcze zupełnie nie to moim zdaniem.

Takie czasy, że młodzież szybciej dorasta. Czasami już 16 latkowie mogą być uznawani za dojrzałych, a czasami to i 30 latek jest idiotą.

Moim zdaniem dorosłość zaczyna się wtedy, gdy człowiek zaczyna sam podejmować za siebie decyzje, niekoniecznie gdy sam się utrzymuje.

Post: #5

Hmm to faktycznie dwie inne sprawy. Chociaż...Z dorosłość jest właśnie tak jak piszecie, ale co z pełnoletnością. Poza tym teoretycznie pełnoletność to osiągnięcie stanu "dorosłości". Tak więc pomimo powierzchownej odrębności, moim zdaniem te dwie sprawy się mimo wszystko zazębiają. W końcu jedno, ma z drugiego wynikać.

więc co z tą pełnoletnością? Od kiedy winna być przyznawana młodemu człowiekowi? Moim zdaniem powinno to być przyznawane wtedy, kiedy ktoś ma szansę żyć nie tyle "na własny rachunek" co z dala od rodziny. By sam podejmował decyzję zaznał prawdziwego życia. Takie coś dają w największej ilości przypadków studia, ale na te to już chodzimy dopiero od mniej więcej 20 roku życia. Stąd obstawałbym przy 20. Swoją drogą to ja chyba rocznikowo mam 22...

Post: #6

Ja mam rocznikowo 21, a jakoś wciąż nie czuję się dorosłym...

Dorosłość to odpowiedzialność. Dorosłość to dojrzałość... Dopóki nie ma tych rzeczy według mnie nie można nazwać osoby dorosłą. A pełnoletność służy tylko i wyłącznie do odpowiedzialności cywilnej. A w tym wypadku 18 wystarczy.

Post: #7

Dorosłość, ciężkie pojęcie. Ja mimo że mam ten dowód w ręce, to nie czuję się dorosły i myślę że jeszcze z 3-5 lat mi na to zejdzie. Tak jak napisał Najuch dla mnie dorosłość to przede wszystkim odpowiedzialność, a ja tej cechy jeszcze na odpowiednim poziomie nie mam. Ogólnie wszystko przychodzi z czasem jedni dojrzali są już w wieku 14 lat inni w wieku 30. Często jest to spowodowane ciężkim i przeżyciami, jak np. utrata obojga rodziców, podczas gdy masz jeszcze młodsze rodzeństwo, taka sytuacja zmienia człowieka w dorosłego z dnia na dzień.

Post: #8

Odpowiedzialność za własne życie, podejmowane decyzje. Przewidywane skutków swoich działań np. będę jechał za szybko po mieście to mogę nie zdąrzyć zachamować przed przejściem dla pieszych, kochając się z dziewczyną mam świadomość że mogę zrobić jej dziecko.

Nie można idealnie okreslić czasu kiedy stajemy się dorośli, jest to indywidualna sprawa dla każdego człowieka.

Post: #9

Jeżeli chodzi o pełnoletniość uważam, że te 18 lat to za mało. Najwięcej wypadków jest spowodowanych właśnie przez ludzi w tym wieku, którzy chcą się popisać, poszaleć, poczuć adrenalinę. No, ale co mają powiedzieć w np. w Ameryce? Ja znam Amerykanina, który ma 14 lat i właśnie zdał prawo jazdy. Przecież równie dobrze można dać kierownicę 8 latkowi. Myślę, że te 20 lat to jest minimum, niby 2 lata różnicy, ale jednak są, a młodsze społeczeństwo przecież by nie umarło, gdyby sobie jeszcze przez dwa lata pojeździło autobusem czy pociągiem. Jeżeli natomiast chodzi o dojrzałość psychiczną to jest to sprawa indywidualna, bo niekiedy taki 20-paro latek (patrz Ra xD) ma zachowania jak nastolatek, a nastolatek niekiedy też potrafi się wykazać, więc to zależy, nie można tego jednogłośnie określić.

Post: #10

Ale dlaczego wy traktujecie pełnoletność tylko w kategorii możliwości zdobycia prawa jazdy? Załóżcie może osobny temat bo nie wiem po co wiązać ze sobą te dwie rzeczy. Przecież nawet jeśli podnieść granicę pełnoletności do 20. roku życia to można umożliwić zdobycie prawa jazdy w wieku nawet 16 lat.

Proszę więc abyście pisali o pełnoletności ogólnie a nie przez pryzmat możliwości uzyskania prawa jazdy :roll: