Post: #1

Hej ;] Mamy już temat o ateizmie, o dziwnych aspektach wiary, ale tak naprawdę nie mogę znaleźć w nich miejsca na moje pytanie ^^' Więc zakładam nowy temat

Od jakiegoś czasu mam tendencję do zadawania ludziom wokół mnie następującego pytania:

Dlaczego wierzysz w to, w co wierzysz?

Temat zakładam tutaj, bo mam cichą nadzieję na przemyślane odpowiedzi. Sama już paręnaście lat temu doszłam do wniosku, że nie umiem wierzyć w bogów (nie przekonuje mnie do siebie kompletnie żadna religia). Ponieważ nie wykluczam jednak ich istnienia (a niech sobie istnieją - samo chrześcijaństwo to w końcu piękna religia (to niektórzy wyznawcy doprowadzają mnie do białej gorączki...)), to po przewertowaniu googli dowiedziałam się, że nie jestem ateistką, a agnostykiem. No dobra ;]
Tym niemniej fascynuje mnie, co napędza innych ludzi do wiary. Niestety, 90% odpowiedzi jakie otrzymuję, to: "A sam nie wiem..." - czyli ich "wiara" wynika z przyzwyczajenia do norm przyjmowanych powszechnie w naszym społeczeństwie i strachu przed potępieniem nie przez chrześcijańskiego boga, a otaczających go ludzi. Trochę to smutne, bo kojarzy mi się z losem Ohma z "Pomniejszych Bóstw" Pratchetta.
RAZ tylko dostałam zupełnie poważną odpowiedź: "Bo chcę. Wierzę, że coś jest nad nami, coś wszechpotężnego, i odpowiada mi religia chrześcijańska."

Zdałam sobie sprawę, że jeszcze Wam nie zadałam tego pytania ;] Tak więc bardzo proszę o odpowiedzi. To mnie naprawdę interesuje.
Dlaczego wierzycie? Dlaczego nie wierzycie? - ateistów też zapraszam, ich odpowiedzi też mogą być ciekawe

Post: #2

Moja odpowiedź będzie następującej treści - ponieważ czuję, że Bóg istnieje. Czuję obecność Boga w każdym aspekcie mojego życia. Dlatego nie wyobrażam siebie, abym powiedział otwarcie "nie wierzę w Boga", chociaż przez złe uczynki i grzechy się od Niego oddalam. Zdarzają mi się często chwilę zwątpienia, które jednak mijają i pojawiają się wciąż, zwłaszcza wtedy, gdy coś mi w życiu nie wyjdzie, ale po jakimś czasie się ulatniają i pojawiają znów. Jednak postanawiam wytrwać w swojej wierze czasami mi się to udaje lepiej, czasami gorzej. Każdy do Boga musi dotrzeć sam, a gdy już dotrze to musi wytrwać. Jest to trudne zadanie, ale możliwe do wykonania.

Tak ja to widzę.

Wtedy ja zostanę Hachibukai! - Luffy

Post: #3

Okay, pozwólcie mi jedno wyjaśnić, coby nie było niedomówień i niepotrzebnej agresji - wszystkie pytania, jakie będę teraz zadawać Waszym odpowiedziom nie będą (najprawdopodobniej) ironiczne, a już na pewno nie będą miały za zadanie podważyć tego, co powiedzieliście. Są powodowane czystą ciekawością i chęcią wiedzy. Jeśli Was czymś urażę, to napiszcie mi o tym, proszę, na PM ^^'

Krandar:
Wychodzisz z założenia (tak przynajmniej to zrozumiałam), że każdy w pewnym momencie swojego życia znajdzie boga. Dlaczego? Ze strachu przed śmiercią? Czy to nie jest trochę niekonsekwentne?
Dlaczego uważasz, że jak grzeszysz to się od niego oddalasz, skoro teraz wystarczy raz powiedzieć "boże, wybacz mi" i już masz czyste konto?

Post: #4

Powiem szczerze - nie wiem. Czy znajdą ze strachu przed śmiercią? Część ludzi tak. Czy znajdą, z powodu pustki w sobie i potrzeby zapełnienia ją jakąś religią? Taka sama odpowiedź. Niektórzy mogą nie zobaczyć Boga, nawet jeśli będą mieli Go pod nosem. Każdy ma szansę się nawrócić i każdy ma szansę uwierzyć w Boga, nawet jeśli to w tej chwili dla tej osoby się wydaje niemożliwe. Każdy ma inne powody, aby uwierzyć i naprawdę każdy może uwierzyć. To tylko od tej osoby zależy, czy chce.

Co do drugiej części, to takie podejście do grzechu wyspowiadam się i będzie cacy jest również grzechem. To prawda, że Bóg jest miłosierny i będzie takie praktyki wybaczał. Ale ciągłość takiego podejścia nie da żyznych owoców. Jest to bezczelne względem Boga. Co innego, jak dana osoba ciągle popełnia ten sam grzech, ale stara się go przezwyciężyć. To zależy od podejścia.

Wtedy ja zostanę Hachibukai! - Luffy

Post: #5

Nigdy nie widziała, nie słyszałam, nie dotykałam boga. Więc wychodzę z prostego założenia, że go nie ma. Również nie odczuwam jego obecności. Moi rodzice są wierzący i starali się mnie wychować w wierze chrześcijańskiej. Niestety nie wyszło im to, ponieważ od małego zadawałam pytania, na które nie potrafili odpowiedzieć. I strasznie irytują mnie w chrześcijaństwie dogmaty (tak to się chyba nazywa) np. Bóg jest jeden ale ma trzy postacie. To znaczy że sam zesłał się na ziemię i sam przyjął się do nieba ? Albo to że Maryja jest dziewicą, z biologicznego punktu widzenia jest to niemożliwe, przecież urodziła dziecko ! I ono też się nie wzięło z powietrza...

I moim zdaniem religie wymyślono po to, by w dawnych czasach ograniczyć prostych ludzi. Musieli przestrzegać prostych praw (dziesięć przykazań) a za niestosowanie się do nich, miała ich ukarać potężna istota wyższa. I to nie byle czym ale wieczną męką w ogniach piekielnych. Dla takich ludzi ta perspektywa musiała być przerażająca, więc woleli się do tego stosować. A władze i ludzie wykształceni mieli nad nimi kontrolę.

(Podaje przykłady z chrześcijaństwa, ponieważ jest to dla mnie najbardziej znana religia)

Post: #6

A skąd to przekonanie, że każdy musi w pewnym momencie znaleźć boga? Religia (IMO) to abstrakcja, która pomaga rządowi i kościołowi kontrolować ludzi - i to jest dobre, bo większość przedstawicieli naszego gatunku potrzebuje takiej kontroli. Naturalnym tokiem myślenia jest też, że "za górą zawsze znajdzie się większa góra". Jestem ja, nade mną jest przełożony, nad nim szef, który też ma jakiegoś szefa, który też... etc etc etc... a co jest nad ostatnim? Żeby sprawiedliwości stało się zadość nad królami też musi być ktoś. Kto inny, jak nie jakiś bóg?
To nie zawsze musi być tak, że jest pustka. Raczej pesymizm, że jednak ci ludzie o lepszych pozycjach społecznych nie zostaną ukarani...

To, co jest "bezczelne" jest definiowane przez człowieka. Kiedyś kobieta była bezczelna, jeśli wyszła z kuchni, wypowiedziała się inteligentnie przy mężczyznach, podważając ich zdanie, albo założyła spodnie. To słowo ewoluuje razem z ludźmi, a czy bóg chrześcijański nie miał być istotą idealną, a przed to niezmienną (bo co zmieniać, skoro jest idealny)?

Post: #7

Cytat:Nigdy nie widziała, nie słyszałam, nie dotykałam boga. Więc wychodzę z prostego założenia, że go nie ma.

Idąc po najprostszej linii oporu - jak rozumiem istnienie bakterii też nie uważasz za pewnik? A szkło staje się materialne dopiero, gdy go dotkniesz?
Chrześcijański bóg jest z założenia istotą, której nasze ograniczone mózgi nie są w stanie zrozumieć. Chyba możesz uznać, że jesteśmy w pewien sposób ograniczeni i nie rozumiemy jeszcze wszystkiego?

Cytat:Moi rodzice są wierzący i starali się mnie wychować w wierze chrześcijańskiej. Niestety nie wyszło im to, ponieważ od małego zadawałam pytania, na które nie potrafili odpowiedzieć.

Ludzie bez odpowiedniego wykształcenia nie są w stanie odpowiedzieć na wiele pytań. Chcesz odpowiedzi? Idź pomęczyć pytaniami księdza

Cytat:Bóg jest jeden ale ma trzy postacie.

Zawsze mnie zastanawiało właśnie, czemu chrześcijanie się aż tak uporczywie trzymają monoteizmu.
Znaczy - człowiek modli się do bogów, nie? A chrześcijanie tymczasem modlą się do świętych, Matki Boskiej, Jezusa, swojego boga... czym się tak naprawdę ta religia różni od shintoizmu?

Cytat:Albo to że Maryja jest dziewicą, z biologicznego punktu widzenia jest to niemożliwe, przecież urodziła dziecko !

Och, mam dla Ciebie lepsze - skoro bóg jest wszechobecny, to czy to znaczy, że podgląda mnie pod prysznicem? Freaky odpowiedź - nie! on jest tam z Tobą pod tym prysznicem! Tak samo jak jest z milionami innych kobiet i mężczyzn, które akurat coś robią. Jest wszędzie.
Cytując z Doctora Who:

Cytat:Rory Williams: I don't understand. Why am I here?
The Doctor: Because you are. The universe is big. It's vast and complicated and ridiculous and sometimes, very rarely, impossible things just happen and we call them miracles... and that's a theory. Nine hundred years and I've never seen one yet, but this will do me.

Nie próbuj ogarnąć cudów. To, że czegoś nie rozumiesz, to, że coś jeszcze nie zostało wytłumaczone, oznacza, że nasza nauka, nasze umysły nie są jeszcze na to gotowe. Jesteśmy za głupi, by to zrozumieć ;]

@notka: o ja, serio? O.o lol, nie wiedziałam XD dzięki XD

Notatka od Eihnaren, 08.09.2011 18:22 : "Nazwy wyznawców religii poprawnie piszemy w języku polskim małą literą np. chrześcijanin, muzułmanin, żyd."

Post: #8

Ależ nie powiedziałem, że każdy MUSI znaleźć Boga. Powiedziałem tylko, że każdy ma szansę. Co do pustki, to był tylko jeden z powodów. Jest wiele innych, a każdy z nich o tyle dobry, o ile dobre są intencje danego człowieka(do złych zaliczam np. mordercę, który chce się nawrócić, aby przeprosić Boga by mieć czyste sumienie i dalej popełnia swe zbrodnie itd.). To był oczywiście tylko przykład. Strach przed śmiercią nie jest zły. Część katolików boi się kija, część jest wabiona marchewką, część jedno i drugie, a część ani jedno, ani drugie. Chodzą do kościoła, bo chodzą i już. Ja zaliczam się do trzeciej grupy.

Oczywiście świat jest zmienny, ale pewne rzeczy są niezmienne. Niezależnie od czasów chamstwem będzie dla mnie znęcanie się nad słabszym. Nienawiść zawsze będzie polegała na natłoku najgorszych emocji względem osób, rzeczy, bądź organizacji. Owszem świat bywa koloru szarego, ale są pewne rzeczy, które na zawsze będą białe bądź czarne. Czasami postępujący relatywizm mnie przeraża.

Wtedy ja zostanę Hachibukai! - Luffy

Post: #9

dobra ja odpowiem krótko i na temat- bo w coś trzeba wierzyć, jak nie wierzysz to życie w sumie nie ma sensu, nie mówię, że koniecznie, w Boga, ale ja akurat tak, w niego. Natomiast nie chodzę do kościoła bo moim zdaniem z księży porobili się teraz politycy, pedofile albo mężowie, więc jak wierzyć w kościół? rozumiem, że są tacy, którzy naprawdę są księdzami i spełniają swoje obowiązki lub się przynajmniej starają, ale wiadomo, że jakieś zdanie na ich temat także się tworzy po tym jak słyszy się o tylu nieudacznikach w TV, radiu itd. I jeszcze dopowiem, że jak w nic nie wierzysz to przynajmniej dla mnie każdy dzień jest taki sam, nudny i bez sensu, fakt, że nachodzi takie pytanie, skoro mamy umrzeć to po co wgl zostaliśmy stworzeni? nie mogli od razu wszyscy pójść do raju, nieba itd? sam w sumie nie wiem ale jakoś z wiarą człowiek daje rade i przynajmniej wierzy, że kiedyś będzie dobrze, cholera ale pierdół napisałem, no ale tyle ode mnie xD



btw. Gociak, jak tak czytam to wszystko to mi się wydaję, że starasz się każdego nawrócić aby myślał tak jak ty, trochę jak byś tworzył sektę o.O

Post: #10

Cytat:Bóg jest jeden, ale ma trzy postacie

Nie ukrywam, że jest to jedna z trudniejszych prawd wiary. Ja uważam, że Bóg ma trzy oblicza, które składają się w jedno.

Cytat:A Chrześcijanie tymczasem modlą się do świętych, Matki Boskiej, Jezusa, swojego boga

W KK rozróżnia się modlitwę do Boga oraz modlitwę za wstawiennictwem Matki Boskiej, świętych, którzy modlą się wraz z Tobą do Boga.

Wtedy ja zostanę Hachibukai! - Luffy